Teatr


Aktualności || 20-lecie teatru || Historia Teatru || Osiągnięcia || Skład || Archiwum

 

 

Początki teatru
Początkowo zespół działał bez nazwy. Premierowy spektakl wiązał się z obchodami Dnia Nauczyciela w roku 1988 i był wystawiany trzykrotnie: dla szkoły, nauczycieli powiatu i województwa. Od początku teatr dbał o profesjonalizm wykonania i niekonwencjonalne rozwiązania sceniczne. Nową inicjatywą stały się wkrótce różnorodne tematycznie kawiarenki poetycko-muzyczne, które cieszyły się dużą popularnością. Od roku 1995 teatr funkcjonował już pod nazwą Res Humanae, co znaczy "rzecz ludzka". Pierwotnie grupa organizowała występy w różnych miejscach szkoły (stołówka, piwnica, sala gimnastyczna), a także poza nią, np. w Osiedlowym czy Miejskim Domu Kultury, w Kościołach Augustowa i okolicy.

Nazwa
Od jesieni 1995 r. z inicjatywy założycielki Bożeny Bendig teatr przyjął oficjalną nazwę Res Humamae.
WYPIS Z KRONIKI TEATRU uzasadniający nazwę
- interesuje nas człowiek, jego wzloty i upadki,
- nie unikamy trudnych i poważnych zagadnień ludzkiej egzystencji,
- cenimy też dobrą rozrywkę, nieobcą żadnemu człowiekowi,
- przedmiotem naszych zainteresowań jest świat ludzkich uczuć.
Nazwa ma więc wymiar uniwersalny, obejmuje różnorodne sfery naszej działalności, zgodnie ze słowami naszego hymnu: Co by się nie działo, teatr musi grać.

Siedziba teatru
Teatr funkcjonuje od początku istnienia w I Liceum Ogólnokształcącym im. Grzegorza Piramowicza w Augustowie - Śródmieście 31. Od roku 1999 posiada kameralną salę teatralną z widownią liczącą ok. 200 miejsc, magazyn strojów i rekwizytów. Na adaptację dawnej stołówki do potrzeb scenicznych grupa pozyskała fundusze z Fundacji im. Stefana Batorego, natomiast kurtynę ufundował poseł Krzysztof Anuszkiewicz. Kolejne fundusze, m.in. pozyskane z projektu Akademia Jutra i od sponsorów, pozwoliły na zakup profesjonalnego oświetlenia. W ubiegłym roku szkolnym sala przeszła generalny remont.

Skład zespołu
Przez teatr przeszło około 250 licealistów, niektórzy z uczniów już w gimnazjum próbowali swoich sił na deskach scenicznych. Najczęściej ścisły skład zespołu w danym roku szkolnym zamyka się w granicach 20-25 osób.
Przynależność do Res Humanae stawała się niekiedy tradycją rodzinną, np. kolejno trzy siostry Dobrowolskie twórczo uczestniczyły w pracach teatru: Iwona, Anna i Ewa. Także rodzeństwa: Małgorzata i Beata Harasim, Katarzyna i Ewa Turowskie, Urszula i Justyna Szmygiel, Marta i Justyna Smykowskie, Agnieszka i Ewa Zwirowicz, Joanna i Paweł Bacharewicz, Emilia i Paweł Dadura wniosły wiele do działalności scenicznej szkoły. Jak widać, w pracę na scenie zdecydowanie wolą angażować się panie, panowie pracujący na stałe w naszym teatrze stanowią mniejszość, często więc utalentowanych mężczyzn zapraszaliśmy do współpracy przy realizacji konkretnych przedsięwzięć. Tak było z trzema braćmi Nosalikami, kolejno Paweł, Karol i aktualnie Jakub wspierali pracę zespołu.
Trudno wymienić wszystkich członków trupy teatralnej Res Humanae na przestrzeni dwudziestu lat. W teatrze, tak jak w życiu, są gwiazdy i tacy, co noszą halabardę…I jedni, i drudzy są tak samo ważni, gdyż bez nich teatr by nie istniał, podobnie jak bez uczniów zaangażowanych w przygotowanie nagłośnienia, oświetlenia , dekoracji czy kostiumów. Wśród osób uzdolnionych nie tylko aktorsko, ale i plastycznie warto wymienić Joannę Wasilewską (znakomite plakaty i dekoracje) oraz Annę Olichwier (dekoracje i piękne strony kroniki), mistrzem oświetlenia i akustyki natomiast można by nazwać aktualnego członka teatru Rafała Zawistowskiego.
Pokuszę się jednak o wyliczenie członków teatru, którzy nie tylko zespołowo odnosili sukcesy, ale także reprezentowali teatr i szkołę w wielu konkursach teatralnych, recytatorskich czy muzycznych. Należą do nich m.in. z najstarszego pokolenia aktorów: Lucyna Prostko, Beata Bronakowska, Elżbieta Klekotko, Anna Zalewska, Katarzyna Grochowska, Dariusz Prokop czy Farhat Khan. Nieco później sukcesy odnosili: Agnieszka Borsuk, Karolina Kozłowska, Agnieszka Bobran, Agnieszka Malczewska i Urszula Szmygiel. Kolejni niezapomniani aktorzy to wspomniana już Iwona Dobrowolska (nagrodzona m. in. w konkursie ogólnopolskim), Anna Dzienis czy Krzysztof Grabala. Sukcesami mogą też poszczycić się reprezentujący już średnie pokolenie aktorów: Agnieszka Zwirowicz, Katarzyna Turowska, Katarzyna Omiljan, Anna Bendig, Anna Drossel, Małgorzata Harasim, Marta Nowicka, Katarzyna Zarzecka czy Sławomir Łukuć. Kolejni znakomici reprezentanci szkoły z teatralnego grona to: Emilia Pawełko, Edyta Burzyńska, Małgorzata Szczecina, Katarzyna W
ierzbicka, Maria Fiećko, Aleksandra Kondracka, Justyna Smykowska, Mateusz Chełmiński, Michał Wiśniewski, Szymon Popławski i Karol Sitnik. Najmłodsze pokolenia utalentowanych reprezentują: Justyna Chmielewska, Magdalena Grygo, Sylwia Folejewska, Natalia Grabowska, Joanna Turowska, Katarzyna Wasilewska i Szymon Suchodolski Pierwsze poważne sukcesy teatralne mają już także za sobą aktualni uczniowie klas pierwszych i drugich: Ewa Turel, Paweł Leszkowicz i Mateusz Prusek.
Co roku musimy żegnać maturzystów, którzy niejednokrotnie byli głównymi filarami grupy, ale ciągle przybywają młodzi utalentowani ludzie. W ten sposób dzięki staraniom wielu pokoleń teatralnych, a przede wszystkim inicjatorki utworzenia sceny szkolnej, autorki większości scenariuszy i reżysera, Res Humanae działa do dzisiaj! Kiedy pierwsi artyści występowali na scenie, najmłodsi, działający aktualnie w teatrze, jeszcze się nie urodzili!


Kierownik teatru
Założycielem teatru, a także reżyserem widowisk jest absolwentka i nauczycielka I Liceum Ogólnokształcącego w Augustowie, polonistka i instruktor teatralny Bożena Bendig (Badowska). Jest ona również autorką około osiemdziesięciu scenariuszy spektakli wystawianych przez młodzież. Jej zainteresowania sceniczne sięgają dzieciństwa, kiedy występowała w znakomitym szkolnym teatrze działającym przy Szkole Podstawowej nr 5 w Augustowie, prowadzonym przez niezapomnianą nauczycielkę i pasjonatkę sceny panią Zofię Huszczę. Zaczynała od epizodów w młodszych klasach (rola motylka czy wróbelka), by w kolejnych zagrać główne role (Dziewczynka z zapałkami czy Jasiek Chwat). Pierwsze szkolne sztuki napisała i reżyserowała w klasie maturalnej.

Repertuar
Zespół teatralny przygotował wiele spektakli (ponad 80 premier), od początku ciepło przyjmowanych przez publiczność szkoły, miasta i regionu. Chlubną kartę w historii szkolnego teatru zapisała klasa humanistyczna - abiturienci z roku 1995. Ich repertuar był bardzo zróżnicowany: od nastrojowych wieczorów poetyckich (np. W wolnych chwilach przed śmiercią - Zaduszki 1992) przez satyryczny wieczór Pożegnanie z rewolucją (listopad tego samego roku) po słynny musical Panieński wieczór z roku 1993, w którym w głównych rolach wystąpiły: Karolina Kozłowska, Agnieszka Bobran, Joanna Kuklińska, Katarzyna Ostrowska, Iwona Karbowska i Urszula Narolewska. Swój udział w przedsięwzięciu mieli też chłopcy: Roman Bielewicz i Szczepan Fiedorowicz. Tradycje musicalu teatr odnowił w roku 2008 widowiskiem z życia współczesnej szkoły Brzydkie kaczątko?.
W historii szkolnego ruchu teatralnego znacząco zapisała się też Kawiarenka paryska, którą przygotowała klasa IV b (absolwenci z roku 1996). Kankan, piosenka, cyganeria artystyczna, świat paryskich kabaretów - ożyły w salach szkoły i Miejskiego Domu Kultury. W swych kawiarenkowych wędrówkach młodzi aktorzy Res Humanae trafili też m.in. na Dziki Zachód (1997 r.), przedwojenne podwórko (2001 r.), do odległych egzotycznych krajów (2000 r.) czy w mroczne czasy średniowiecza (2006r.).
Członkowie teatru Res Humanae - skasować żywo angażują się w działania mające na celu kształtowanie postaw tolerancji i miłości bliźniego. Spektakle Czas pojednania i Boże, daj mu dom - prezentowane w ramach konkursu o tematyce AIDS - zajęły w latach 1996 i 1998 I miejsce w województwie. Ponadto ten sam temat uczniowie podjęli w widowiskach Wszystko się może zdarzyć..., Życie to nie teatr, czyli Sami o sobie... oraz Świat bez AIDS - opowieść nie całkiem fantastyczna (publikacja scenariusza uczniowskiego Urszuli Gnojnickiej w wydawnictwie ogólnopolskim w roku 2005). Z ich inicjatywy w grudniu 1999 r. odbył się wspólny koncert uczniów i nauczycieli pod hasłem Dla wszystkich starczy miejsca. Zajęli się też edukacją zdrowotną młodszych dzieci. Kilkakrotnie wystawili widowisko Niezwykła lekcja wychowawcza dla uczniów szkół podstawowych. W późniejszych latach trudne problemy współczesności podejmowali w spektaklach Pakt o nieagresji (współpraca z Markiem Cichuckim- zawodowym aktorem, nagroda na Podlaskim Forum Tea
tralnym r. 2007) czy Dzidzius Pana Laurenta Rolanda Topora (premiera listopad 2008 r.).
Do tradycji teatru należą również spektakle wystawiane w kościołach Augustowa i okolicy. Członkowie trupy przez pięć lat wystawiali (za każdym razem według innego scenariusza) Misteria Męki Pańskiej, w których główną rolę Chrystusa kreowali kolejno: Krzysztof Grabala, Krzysztof Kaszuba, Wojciech Trzciński, Kamil Grajewski i Maciej Karecki. Wystawiano też wielokrotnie Jasełka Bożonarodzeniowe, inne teksty o tej tematyce to spektakl dla uczczenia 450-lecia istnienia Parafii NSJ w Augustowie (1999 r.) czy 25 - lecia Pontyfikatu Jana Pawła II . Dwukrotnie widowiska grupy podziwiał Biskup Diecezji Ełckiej. Niezwykłym wydarzeniem w historii teatru było ostatnie misterium, w którym wykorzystano stacje wykonane dla Jasnej Góry przez Jerzego Dudę-Gracza. Prapremierę graliśmy w szkole w przeddzień śmierci Papieża, premierę w bazylice NSJ - dzień po śmierci Jana Pawła II. Jest on uwidoczniony na jednej ze stacji wykorzystanych w spektaklu. Dla wiernych i aktorów było to niezwykłe duchowe przeżycie.
Teatr stworzył też oprawę artystyczną wielu uroczystości patriotycznych szkolnych i miejskich.. Warto przypomnieć choćby kostiumowy spektakl Penelopy (Święto Niepodległości w roku 1996), widowisko Od konstytucji do... konstytucji (3 maja 1997), Guziki - spektakl dla uczczenia pamięci ofiar zbrodni katyńskiej (2000 r.) czy Słodko jest umierać za ojczyznę - piękne widowisko oparte na motywach Ziela na kraterze Wańkowicza i Budowałam barykadę Świrszczyńskiej oraz piosenkach powstańczych (r.2004, 60-rocznica Powstania Warszawskiego, aktorzy rekrutowali się głównie z klasy humanistycznej II d). Członkowie teatru wraz z opiekunką współuczestniczyli też w przygotowaniu jubileuszowego widowiska Skarb Augusta (2007 r.).
Należy także wskazać na występy monograficzne, poświęcone wielkim postaciom kultury, np. widowiska oparte na twórczości Agnieszki Osieckiej Ja nie chcę umierać (premiera w 1997 roku), Bułata Okudżawy Dopóki nam ziemia kręci się (2000 r.), Zbigniewa Herberta Lekcja gorzkiego patriotyzmu (premiera w 1998 r.), Wisławy Szymborskiej Zaduszki z Szymborską (1996) czy Co z tą Polską ?(Jacek Kaczmarski, 2004 r., aktorzy rekrutowali się głównie z klasy II b - współpraca z wychowawczynią. Ireną Nowicką).
Teatr stworzył także niezwykłą oprawę artystyczną uroczystości jubileuszowych szkoły: Upływa szybko życie - jubileusz 75-lecia szkoły (2002 r.) oraz Ta nasza młodość - jubileusz 80-lecia szkoły (czerwiec 2007).
Warto dodać, że niektóre spektakle teatr wystawiał w języku angielskim(dwukrotnie Hands oraz Dziennik Bridget Jones).
Intensywny rozkwit życia teatralnego zaowocował także gorąco przyjętymi przez młodzież występami pedagogów: Wspomnienia starych belfrów z okazji Dnia Dziecka (1993 r.) i spektakl na Dzień Nauczyciela (wspólnie z klasą humanistyczną II d - 1996 r. i w roku 2003 ). Niektórzy nauczyciele występowali w naszych kawiarenkach i koncertach, tu warto wymienić panów Tomasza Sobieskiego, Tomasza Skowrońskiego i Mirosława Łukaszewicza.


Widownia
Odbiorcy to głównie uczniowie, rodzice i nauczyciele macierzystej szkoły. Zawsze gościnne Miejski oraz Osiedlowy Dom Kultury , a także Kościoły Augustowa i okolicy czy amfiteatr otwierały perspektywy na znacznie szerszą widownię. Niektóre spektakle grane były dla przedszkolaków, dzieci ze szkół podstawowych czy w ramach akcji charytatywnej na rzecz hospicjum. Młodzi artyści uczestniczyli także w występach poza swoją miejscowością. Węgorzewo, Suwałki, Monkinie, Sztabin, Janówka, Żarnowo czy Białystok - to tylko nieliczne z miejsc, które odwiedzili na trasie swej teatralnej wędrówki. Dwukrotnie mieli zaszczyt zaprezentowania się na Jasnej Górze w Częstochowie (widowisko Ave Maria - 1999 r. i Tysiąclecie chrześcijaństwa w Polsce - 2001 r.) przed kilkutysięczną widownią. Współpracowali także z młodzieżą litewską, dla której w ramach obchodów Polsko-Litewskich Dni Kultury Chrześcijańskiej wystawili spektakl Polskie Betlejem, a wspólnie z nią w następnym roku - w czasie warsztatów w Smolanach i Augustowie - Ręce.
Grupa z teatru Res Humanae reprezentowała młodzież polską w czasie wizyty na Litwie w latach 1999 i 2001. Swoje spektakle prezentowała też dla gości z Libanu (współpraca z Polską Akcją Humanitarną - 2006) i całej Europy (2007 - Europejski Tydzień Lasów).


Rekordy odnotowane w kronice teatru:
- Justyna Łukaszewicz, Sylwia Makowska, Katarzyna Omiljan i Agnieszka Zwirowicz (absolwentki 1999) w ciągu czterech lat pracy w teatrze wzięły udział w około siedemdziesięciu spektaklach,
- najdłuższy staż w teatrze, licząc od pierwszego do ostatniego występu, zaliczyły: Anna Bendig (9 lat), Agnieszka Sołtys (6 lat), Małgorzata Harasim, Marta Nowicka i Anna Dobrowolska (po 5 lat),
- rekord ilości prezentacji pobił spektakl Takie było Twoje ukrzyżowanie, Boże - łącznie 13 występów w latach 1996, 1997 i 2002,
- najliczniejszą widownię (w czasie jednej prezentacji) miało widowisko Ave Maria z 1999 r. - ponad półtora tysiąca widzów.

Nagrody zespołowe:
Trzykrotny tytuł laureata Podlaskiego Forum Teatrów Dzieci i Młodzieży Szkolnej w latach 2000, 2006, 2007 : Czerwony kapturek, Łza zmartwychwstania, Pakt o nieagresji.
(jeden z tytułów został zdobyty przez doraźnie utworzony na użytek festiwalu Teatr klasy II b, działający pod opieką B. Bendig we współpracy z wychowawcą Bogusławem Ratkiewiczem).
Dwukrotne zdobycie I miejsca w województwie za spektakl związany z problematyką AIDS w konkursach Wierni, wolni, tolerancyjni, Rodzina w dobie AIDS - 1995, 1997.
Zdobycie I nagrody na szczeblu powiatu w konkursie Porozmawiajmy o AIDS (publikacja scenariusza w ogólnopolskim wydawnictwie) -2005.
Zdobycie I nagrody na szczeblu powiatu za spektakl o tematyce związanej z przeciwdziałaniem agresji - 2007.

Nasi przyjaciele
Od początku istnienia teatr mógł liczyć na życzliwość i opiekę kolejnych Dyrektorów Szkoły: Zdzisława Badowskiego, Stanisława Budnika i Joanny Lisek.. Zawsze mogliśmy też liczyć na zainteresowanie i szerokie wsparcie Władz Powiatu i Miasta: Starosty Franciszka Wiśniewskiego, Wicestarosty Jarosława Szlaszyńskiego, Naczelnik Wydziału Edukacji Bożenny Kondrackiej oraz wieloletniego Burmistrza i aktualnie Posła na Sejm RP Leszka Cieślika. Bardzo dobrze układała się wieloletnia współpraca z Parafiami Augustowa i okolicy. Naszymi partnerami w twórczości artystycznej były także Miejski i Osiedlowy Dom Kultury, działający w ramach Spółdzielni Mieszkaniowej w Augustowie, przez wiele lat pod przewodnictwem Burmistrza Kazimierza Kożuchowskiego. Nawiązaliśmy też współpracę z Terenową Stacją Sanitarno-Epidemiologiczną.
Także w czasie kadencji Posła Krzysztofa Anuszkiewicza czuliśmy, że o nas pamięta, wspiera inicjatywy, podsuwa pomysły. Materialnym śladem tej opieki była ufundowana kurtyna. Do mecenasów teatru należą także Teresa Ułanowicz z księgarni Atena, Prezes ASS Społem Bogusław Samel , Jerzy Dobrowolski, Krzysztof Andruszkiewicz, Lucyna i Kazimierz Szmyglowie, Zofia i Jan Granaccy, Bogumiła Malinowska oraz Beata Mrozicka.
Organizując liczne konkursy teatralne i recytatorskie na szczeblu powiatu, wystawiając spektakle, nawiązaliśmy współpracę z nauczycielami innych szkół zainteresowanymi twórczością sceniczną, m.in. z muzykami: Grzegorzem Sobczakiem, Zdzisławem Rutkowskim. Janina Pietrzak, Janina Kleczkowska, Jarosław Szlaszyński i Wiesław Nowicki wspierali nas jako rzeczoznawcy historii Augustowa i naszej szkoły. Za rozpowszechnianie i dokumentowanie naszej twórczości dziękujemy regionalnej prasie i telewizji kablowej oraz Jerzemu Lechowi i Jerzemu Stankiewiczowi.
Merytoryczne wsparcie otrzymaliśmy natomiast przede wszystkim Marka Cichuckiego (warsztaty w Augustowie i Łodzi), a także Blanki Batury oraz Andrzeja Szczytki.
Dziękujemy również nauczycielom i pracownikom naszej szkoły oraz rodzicom za wsparcie w działalności teatralnej: m.in. konsultację historyczną (Helena Mancewicz), choreograficzną (Joanna Lisek), współpracę muzyczną (Joanna Pożarowska, Jan Mickiewicz), sceniczną (Elżbieta Klekotko, Irena Nowicka, Barbara Sadowska, Bożena Kulikowska, Helena Mancewicz, Irena Nowicka, Krystyna Miezio, Elżbieta Karniłowicz, Wiesława Borowska-Gulan, Katarzyna Witkowska- Skowrońska, Alina Bibińska, Dorota Dobrowolska, Dorota Dobrzyniewicz, Krystyna Chełmińska, Alina Wąż, Jolanta Bukowska, Tomasz Sobieski, Tomasz Skowroński, Mirosław Łukaszewicz, Tomasz Bendig, Mieczysław Wąż, Jan Mickiewicz, Bogusław Ratkiewicz, Andrzej Stachowski, Mirosław Wasiewicz), translatorską (Irena Nowicka, Katarzyna Witkowska-Skowrońska, Joanna Ostapowicz), komputerową (Elżbieta Buziuk, Bogusław Ratkiewicz, Tomasz Bendig), pomoc w przygotowaniu dekoracji i kostiumów (Mirosława Skorupa, Sławomir Suchodolski, Andrzej Klukowski, Jacek Jacewicz, Roman Zygmunt
owicz, Tomasz Bendig, Jarosław Czerwiński), finansową (Komitet Rodzicielski, Stowarzyszenie Rodziców na Rzecz Zespołu Szkól Ogólnokształcących, Rada Rodziców). Nie możemy także zapomnieć o życzliwości pani Ireny Liszewskiej, która wspomagała zgłodniałych artystów podczas wielogodzinnych prób, a publiczność w trakcie wieczornych kawiarenek.
Dziękujemy też wszystkim innym życzliwym ludziom, których nie zabrakło na naszej teatralnej drodze, a przede wszystkim publiczności, która przez 20 lat wiernie nam towarzyszyła. Bez niej Szkolny Teatr Res Humanae by nie istniał!

My o sobie
Za te wspaniałe przeżycia, za zaufanie, jakim obdarzyła mnie pani profesor, powierzając mi tę rolę, chcę jej serdecznie podziękować. dzięki niej odkryłam w sobie możliwości, jakich nigdy nie znałam... (Katarzyna Omiljan)
Będzie co wspominać, będzie czego brakować... Wiele temu naszemu teatrowi zawdzięczam: odwagę, pewność siebie, znajomość tekstów poetyckich, umiejętność panowania nad drżeniem rąk, nóg i głosu w sytuacjach stresowych, znajomość wielu ciekawych ludzi... (Anna Olichwier)
To najcudowniejszy teatr na świecie. Grupa, którą będę pamiętała do końca życia. Niesamowite przeżycie, które przemieniło się w przygodę liceum... (Justyna Łukaszewicz)
Spektakl jest jak wyzwanie, któremu trzeba stawić czoła. Czas spędzony na próbach i występach to może nie zawsze przyjemne, ale czegoś uczące chwile. (Paweł Bacharewicz)
... była to świetna przygoda, która zawsze będzie moim głównym wspomnieniem z czasów ogólniaka. Najśmieszniejsze jest jednak to, że gdyby 3 lata temu ktoś mi powiedział, że będę grał główną rolę w dwugodzinnej sztuce, jeździł na przeglądy sztuk teatralnych jako ich uczestnik, wcielę się w rolę Jezusa, zagrał w przedstawieniu dla Libańczyków, to uznałbym to za żart. (...) Najciekawszą rolą, jaką przyszło mi zagrać, była postać Higginsa w "Pigmalionie". (...) Szkoda, że liceum nie jest czteroletnie, tak jak kiedyś. Współpraca z teatrem byłaby o rok dłuższa. (Maciej Karecki)
To były wspaniałe chwile, które rozświetlały każdy rok nauki. Cieszę się, że mogłem zapisać się w nasze wspólnej historii. Dziękuję za wszystkie dni i ludzi, których spotkałem na swej "teatralnej" drodze. (Szymon Popławski)
Jestem dumny, że mogłem być członkiem teatru, w którym czułem się jak w rodzinie. ( Mateusz Chełmiński)
Uważajcie, to uzależnia! Ale to najwspanialsze uzależnienie, jakie znam... I nie przejmujcie się, gdy rodzice każą wam postawić łóżko w szkole... To ryzyko wpisane w życie każdego z nas... ( Magda Stankiewicz).

Inni o nas
Zespół teatralny Res Humanae jest wizytówką szkoły. (Naczelnik Wydziału Edukacji Starostwa Powiatowego Bożenna Kondracka)
Władze Augustowa wysoko oceniają pracę Zespołu. (Z-ca Burmistrza Jerzy Demiańczuk)
Zespół teatralny Res Humanae pod opieką pani Bożeny Bendig przez liczne występy na wysokim poziomie zasługuje na zaufanie. (Ks. Prałat Czesław Domel - Proboszcz Parafii NSJ
Jesteśmy zafascynowane teatrem, serdecznie dziękujemy. (Lulewicz, Biała)
Oby ten wspaniały teatr był kolebką talentów. (Jadwiga Dzienis),
Jestem pełen uznania i podziwu dla młodych artystów z zespołu Res Humanae. (Poseł na Sejm RP Krzysztof Anuszkiewicz)
The play was nice and easy to understand. Actors were wonderful. (Elina Heikkinem, Finland) - Europejski Tydzień Lasów
It's very good play. Thank you for all. (Thomas and Roman, France) - Europejski Tydzień Lasów,
Byłem na pielgrzymce do Matki Boskiej Studzieniczańskiej.(...))To była uczta dla ducha.( Jerzy Maciejewski - po spektaklu Ave Maria)
Młodzież skupiona wokół Res Humanae to niewątpliwie elita artystyczna Piramowicza. Z roku na rok rośnie liczba członków zespołu, młodzi ludzie za zaszczyt poczytują sobie przynależność do trupy, uwielbiają pracę z Bożeną Bendig, która umie się wsłuchać w rytm młodzieńczej wrażliwości. Dziewczęta i chłopcy właśnie za sprawą polonistki pojęli, że cała ta zabawa w teatr nie tyle polega na odegraniu sztuki, co na niezliczonych próbach, na uczestnictwie w akcie tworzenia, gdzie ścierają się poglądy i gdzie zawsze jest miejsce na cząstkę samego siebie, dorzuconą do spójnej całości. Teatr szkolny (...) pełni funkcję szkolnego ambasadora kulturalnego. (Gazeta Współczesna, nr 111/1998 r.)



Opracowała: Bożena Bendig

Do góry